Herkes uyuyor mışıl mışıl
Ben bir tabure üzerinde sabahlıyorum
Çünkü gece nöbetçisiyim koridorda
İrkiliyorum kapının gıcırtısıyla
Kızıyorum birden kendi kendime
Nöbette uyunur mu hiç diye
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta