Sen Nöbetteyken
Sen nöbetteyken ben
Öğlene kadar uyuyordum
Pek kahvaltıya vaktim olmuyordu
Neyi beğenirsem onu yiyordum
Sen nöbetteyken ben
Çaydan sonra hep demleniyordum
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta