Toprağa sürülen yüzümüz
Anamıza verilmiş sözümüzdür
Karanlığı yırtan kurşunlar
Ve yankılanan zulmün sesi
Umudun yoldaş olduğu
Dağların koynunda…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Var olmak
Temiz düşünce ilkesiyle
Yarınlara...
son şiirimdeki finali yazmak gelmek içimden ..tebriklerimle erol bey.. sevgiler..
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta