No:9, saat sabahın 06:00 suları
evin penceresinde duyulan kendinden emin bir cam tıkırtısı
rüya mıydı bu ya da bir gerçek miydi, adam o an anlamadı
ovuştururken gözlerini artık kapı aralanmıştı.
İçeri girdi kadın, aylardır ayrı kaldığı adama bir günaydın bile demeden
yine gururlu, yine başı dik ve duyguları hiç evrilmeden
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta