Ben kutsal Hilal’in emzirdiği yetim çocuğum
Kaldırımın en ücra köşesinde boy veren çiçek gibi yeşerecektir umudum
İp incelip kopacaktır Umay Ana’nın beni dinlediği yerden
Yorgunum kanıma giren acı, ölüm ve kederden
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta