Yeraltı yalnızlıklarıyla
bıraktın beni.
Kimbilir; hangi kazma değecek yüreğime.
acılarımı yaymak için yeryüzüne.
Sözüm, sabrım kalmadı,
kanıyorum gitgide.
Toprağın yedi kat dibinden,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta