Muhannete muhtaç olmayan
Güz yağmurlarını koynunda taşıyan rüzgârların
İtina ile süpürdüğünü sanmıştım
Ruhumun ovalarında
Son demini tüttüren koygun izlerini
Keyifle dans ederken karlar umutlarımda
Kadim hatıralarından çığlar düştü yıllarıma
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta