sürüyor televizyonda savaş haberleri,
bir karede kanlar içinde taze bir ölü,
oysa diğer kare gösteriyor gülenleri,
insanlık Musul da, Tıkrit te gömülü...
bir avuç toprak ve biraz da kanlı petrol,
önceleri basit bir oyundu, şimdi bir savaş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta