Her sabah doğan güneşle
sensizliğe uyanmaya alışmışken,
batan güneşle sensizlikten ölmem niye?
Yüreğimde bitirmişken seni
içimdeki bu kahroluşum niye?
Aşkımıza dair her şeyi unutmuşken,
anılarla gökyüzümü örtmen niye?
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta