Her sabah doğan güneşle
sensizliğe uyanmaya alışmışken,
batan güneşle sensizlikten ölmem niye?
Yüreğimde bitirmişken seni
içimdeki bu kahroluşum niye?
Aşkımıza dair her şeyi unutmuşken,
anılarla gökyüzümü örtmen niye?
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta