Niyazi Avcı Şiirleri - Şair Niyazi Avcı

ÇÖZEMEDİM

Dünyanın haline,sır ermez kine
Düşündüm taşındım,hiç çözemedim
Şöyle irdeleyip baktımda düne
Düşündüm taşındım hiç çözemedim.

DAĞILMIŞIM BEN

Kaybettim neşemi,çalmıyor sazım
Derin yaralarım,dinmiyor sızım
Gülmek haram oldu,süzülür gözüm
Ruhumun hazzı yok,dağılmışım ben

DEPREMİ YAŞAYAN BİLİR

Gece kan uykuda,salladı bizi
Eşsiz felaketi, yaşayan bilir
Ta yürekten sarstı,belledi bizi
Bu korkuyu kalbe , döşeyen bilir

DÖKÜLDÜ YAPRAĞIM

Döküldü yaprağım,kurudu dalım,
Acaba ahvali,gördü mü kimse,
Kırıldı kanadım,kalmadı halım,
Acaba farkına,vardı mı kimse.

DÖNEMEZ BÖYLE BU TEKER

Boş kafa yükünü , ayaklar çeker
Öfke ile kalkan,zararla çöker
Bucan sana kutsal,bir emanettir
Zorlama dönemez,böyle bu teker

DÜN VE BUGÜNÜ
Yıllar bak eskittin beni,
Artık saymıyorum seni,
Ömrümü sorsalar bana,
Gördüm sade, dün bu günü.

DÜŞME

Düşme düşersen soranın
Olmuyor bilesin gardaş
Umma yaranı saranın
Gelmiyor bilesin gardaş

DÜŞTÜM

İşte düştüm bende , amansız derde
Emanetim size,Ayşe hekimim
Yem etmeyin beni yırtıcı kurda
Emanetim size,Veysel hekimim

EBED'E SÖZ TAŞIYORUM

Acıyor kara can,kalbe saplanmış
Batan iğne deyil,biz taşıyorum
Sanırsın bütün dert,bende toplanmış
Gam yüküm bir deyil,yüz taşıyorum

EFKÂRLIYIM

Yere göğe,sığmaz oldum,
Bugün yine, efkârlıyım,
Sıkkınım, doldukça doldum,
Bugün yine,efkarlıyım.