gün vişne çürüğü bir yalnızlıkla çekildi kendine.
gözlerime vahşetten yaban karanlıklar indi.
meçhul derin bir mağaraydı varlığım,bilindi.
yaban atların toynaklarıyla çiğnendi
çıkamam artık insan içlerine.
aynalara bakamam, ne derim yüzüme?
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta