Düz yolda yürürken görünmez duvara toslarsa,
O vakit aydınlanır insan.
O vakit ilk tohum toprağa düşer,
Lakin insanoğlu unutkandır,
Bu sayede acısı azalır.
Ne vakit hatırlar insan,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta