Yağmurlu bir gündü,soğuktu
Bende o zamanların birinde doğmuşum
İki odalı bir evin gıynaz bir köşesinde
Annem inliye inliye beni doğurduktan sonra ölmüş
Şimdi babamla beraber cennetin gül bahçelerinde beni izliyorlardır belki
Belki cennetin en büyük gökdeleninde deniz manzaralı bir evde canları sıkılıyordur.
Yada uzun bir köprüden cehenneme doğru akşam gezisine çıkmışlardır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta