Pınarların dilinden her bahar çiçeklere seslenirdi.
Kelebeklerin kanatlarıyla süslerdı hayallerını bır kız..
Güzelliklerle,özlemle umutla beslerdi yüreğini..
Bütün acıları, umutsuzlukları,dağ yelleriyle savururdu uzak cığırlara..
Yaşamın umut çiçeğiydı dağlarda yetiştirdiğ i,
Sabahın aydınlığı, karın lekesiz aklığıydı..
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta