İçinde olmadığım bir kalabalığı süpürüyor gözlerim
Bir nisan yağmuru kadar acelem var gitmelere…
Eskinin yaprakları hızla dökülüyor
Ben dökülüyorum hızla bir buluttan…
Adım yağmur, çağır beni!
Düşüyorum, tut beni…
Düşlüyorum, tut beni…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




nisan yağmurları yeni başlangıçların çağırır ki herşeye rağmen baharı kışkırtarak doğa'nın başkaldır masını sağlar (arzularında).................harika bir şiir gözlerinden bahar eksilmesin
nisan yağmuruyla gelen samimi duygular...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta