Ey nisan soluğundan doğan narin gül,
Güneş dokunur, rengin solar yavaş;
Fakat bilirim, solmak da bir gülüş,
Çünkü yoklukla dirilir her telaş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta