4 Ağustos 1999 - Eskişehir
O güne kadar,
Gözlerim alışmıştı karanlığa.
Kulaklarım çoktan unutmuştu dalgaların sesini.
Kalmışsa dünyada biraz olsun güzellik.
Belli ki hepsi sende kalmıştı.
Yaza erdirdin beni bir nisan akşamında.
İllaki gitmek gerek bu dünyadan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta