Nereye düştüğünü bilmeyen bi nisan yağmuru altında, hangi sevdaya ağladığımın farkında olmak daha da acıtıyor içimi. Hazırlıksız, apansız bitivermiş bi nisan. Çıkılan yolculuğa hiç hazırlanmış bavullar var yanımda, içi ayrılık kokulu, biraz naftalin beyazında. O gözler hep bana bakacak, o dudaklar hep benim dudaklarımda yavşayacak diye düşünmenin salakça telaşından kurtulamamış bi nisan...
(18.04.2003/ANKARA)
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta