Gece soyundu siyah elbiselerini, güneş uyandı.
Bir kadın yürüyor rüzgârı okşayarak,
Karşısından bir adam aynı yeli yırtarak.
Ulvi adımların ağırlığında
Yaklaşıyorlar yerde yatan fidanlarına.
Erkek, erkek toprağa her pençe vuruşunda
Kadın, toprağın kalbini okşayarak kazıyor.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta