Bağı üzüm olan toprak, sarhoş olmuş kökün ziyadesiyle, humus bağlatmış arsız adımların, ay ala bulanmış bir zevkle, tohumundan sızan zehir uykuya teşfik, bir şair duyuyor, saz eşliğinde çalıyor ninni, telede vuruyor yüreğede, bir şair tükeniyor, sözler onun olmayacak mavi bir mercana denk geldiğinde, bir şair ölüyor,şiir serzenişe hazır, vazgeçmez yurdunda istirahatten, sefası gaflet, yeke davet.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta