Akşamın gölgesi düştü daglara
Şimdi tam vaktidir kaçmanın uzaklara
Işıklar yok insanlardan uzaklara
Suların büyüttügü çimenlere
Hayallerimi süsleyen çakıllı yollara
Seninle el ele
Şehrin uzak yüzünde buldum seni
Bagzen tozlu bazen çamurlu
Savaş yıllarının terkettigi boş sokaklarda
Tahtadan bir arabam vardı
Sana gelirdim
Ekmek kırıntıları sofra bezleri
Varlık içinde yokluk çekmeye
Hatırlarmısın?
Annem gibi sevmiştim seni
22/07/2007izmir
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta