Rüyaları işiten gözler bahsederdi varlığından
Hayatı anımsatır gönlün suskun sabahları
Gönülden bir sızı akar kan misali
Kurutur gözlerin kanallarını
Zihnimden geçenler bir yolculuğa sürüklüyor
kalmışım yolda tıkanmış nefesim
bozuk saatler ötüyor susturun
kim bu karşımdaki nereye bakıyor
çoğu seferinde yanlış kişiye çatıyor
bir yudum hayal üç beş damla kandan
Kalpten âlâ ev mi var
Câna vuslatgâh mı var
Yara açmış debdebe
Yâre burdan köşk mü var
Gelmiş umut bekleyen
Duvarlar arasında kayboldum
Pencerede bekliyorum
Kendimi yarınlara yol tutmuş
Gemilerde biliyorum
Kaptan hülyalara açılmış
Okyanus saadetten rüzgarlarla
Çıkmaz adımlarla sürükleniyorum
Yolum nereye gidiyor bilmiyorum
Bir demir parmaklık olmasa da
Beni engelleyen hayal görüyorum
Dalmış gitmişim hülyalara
Gerçeklerden kaçarcasına
Sanma ey gönül, için rahat olacak
Korkuların seni bulunca duyguların haşrolacak
Bir vicdan taşır insan ayağı tümsekte
Sallanır terazinin bir kefesi yüksekte
Kaçarsın duygularından ve gerçeklerden
Hayatın baharına konmaya çalışıyorum
Bir kuş olduğum gerçeğiyle.
Ve kanatlarım var yaldızdan
Uçmak için göklere.
Hayır, yükseltmiyor beni
Hüzün taşan vakitlerde
Atiyi muğlaklık yoğurur.
Ruhtan sızan damlalar
Aşar boyumu denizlerde.
Kaybedilen bir oyunda savaşmak
Zamansız hecelerin mutlak vuku bulduğu
Bir döngünün içinden çıkmaya kendini adamış,
Fakat her çırpınışında sarmalların içine doğru kayan
Ümitvar, bir o kadar da dertlere giriftar
Bir karıncanın hayaliydi gördüğüm düşlerimde.
Kurtulmak nedir bilemedim
Çarpışırdı gökyüzünde bulutlar
Selamlaşırlar sanırdık
Dökülünce gözlerinden yaş
Evlere kaçışırdık
Her taraf sessiz, kimsesiz
Yalnızca bir konuşan var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!