Nilüfer Saçlı Kadınım,
Araftayım bu gece.
Gece karanlık,
Ve ben bir o kadar yalnızım...
Cennet'te Cehennem'i arıyorum.
Yokluğun, Prangalar vurdu yüreğimde!
Bir o kadar da yoksunum.
Ey kirpiklerinden düşen Rahmet'e aşık olduğum!
Ey kelimelerime seni yemin ettirdiğim!
Ey seni sensizlikle yazmaya yeminler ettiğim!
Yokluğunun kaçıncı zamanı oldu sayamadım...
Şimdi tekrar bir kez dahi sarılacak olsam da sana,
Bıraksam her şeyi,
Kendimi bıraksam, dünyayı bıraksam,
Unutsam da faniyi, unutsam da ahireti,
Rahman'a, Rahim'e,
Değil Adem'e, Değil Havva'ya,
Dünya'nın kuruluşundan da öteye varsam da,
Kalu Bela'da sözler versem,
Bir yemin de tekrar senin için etsem de,
Tekrar kul olsam,
Topraktan yaratılsam da,
Keşke,
Senin için yaratılmış olsam.
Nilüfer Saçlı Kadın,
Nilüfer Saçlı Kadınım...
00.08
17.02.2020
Eren KOR
Kayıt Tarihi : 25.1.2022 04:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Nilüfer Saçlı Kadın'ım tek bir Şiir'in ismi değil, Başlık altında ki yazılan ve yazılacak olan tüm Şiir'lerin genel adıdır. Geçmişe değil, geleceğe yazılan satırlardır. Kimse için yazılmamış ve ithaf edilmemiştir. İthaf edilecek kişisini bekliyordur.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!