Dalına konar bülbül, güle gönül vererek,
Sevgi halden anlamaz, girer gönüle direk.
Sevenimden ayrıldım, dünya neyime gerek,
Kendimi heba ettim Nilüfer’i severek.
Yıldırımlar vurunca, kırılır aşkın beli,
Seven bahtiyar diyen: ya divane ya deli!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta