❀☆❀
❀☆❀ Yandım Annem ❀☆❀
❀☆❀
Sen benim gölgemdin, huzurumdun,
Rüzgârın bile sert esmezdi sen varken.
Karanlık gecelerimde yıldızım,
Yanılsama
Hayatın acı ama gerçek,
En kötü şeyin yalnız kalmak olduğunu sanırdım,
Yanılmışım, meğer en acısı,
Yanı başındayken bile yalnız hissetmekmiş.
"Yalnızlığın Aynasında"
Gecenin koynunda sustu yine yıldızlar,
Bütün renkler dökülmüş, karanlık zifirî ağır,
İçimde kırılmış bir dünya var,
Her adımda yankılanır, sanki yüreğimden taşar.
Biz Seninle Yaralar Açtık
Biz seninle yaralar açtık birbirimize,
Karanlık gecelerde, suskunluğun kollarında,
Her söz bir iz bıraktı kalbimizde,
Yaralarımla Varım
Neden acı dolu bir hayat yaşadım ben,
Her adımda bir yara, her köşede bir iz,
Acılarla yoğrulmuş hikâyeler taşıyorum içimde,
Ama yine de hayata karşı dimdik duruyorum.
Sensizliğe Alışmak
Nasıl anlatıyımki simdi icimde kopan fırtıları
Açım, geçmiyor,her geçen gün daha da kapatıyorum kendimi,
Sensizliğe alıştım,
Zaman denen o kavram, sensizliği de öğretti bana.
Yaralı Ellerimle
Ben şimdi hangi düşe inansam,
Elime kan değer,
Gözyaşlarım kırık dökük hayallerde birikir,
Her sevda sanki bir veda gibi,
Yaralı kalem
Yüreğimdeki sessizlik
Gözyaşlarım akıyor, sessiz çığlıklarla,
Her damlası kalbime bir bıçak gibi saplanıyor.
Gecenin karanlığında nefessiz kaldım,
Yaralı Ruhun Feryadı
Anneye sesleniş
Anne,
gözünden sakınıp büyüttüğün bu kalbi,
dost bildiklerim hoyrat elleriyle yordu.
Elbette,
Yaralı yanlızlık
Senin gibiler kaldı mı dediler,
Evet, benim gibiler kaldı,
Nasıl mı? Yalnız kaldı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!