Ne çok insan var yeryüzünde
Ne çok..
Ağlayan,gülen
Akbabanın gölgesinde,
Açlıktan sürünen,
Afrikalı çocuğun resmini çeken.
Deli,dahi ye demiş:
''Ne güzel,herkes sana hayran,
Yaldızlı giysiler üzerinde,
Çevrende hep insanlar,
Geçilmiyor,afrandan,tafrandan.''
Bense biçare bir çoban
Kelimelerin arasında kayboldum
Bu şiiri,bulmak isteyen,bulsun..
En yakın gün'e yol almakta iken ömrüm
Kelimelerin arasında kayboldum...
Gün ışığı ile ölmekten,ay ışığı ile dirilmekten yoruldum...
Zaman da yol aldıklarını sanırlar, bir arpa boyu yol alamayanlar
BEN,hep yalnızdım..
Yalnız ağladım,yalnız güldüm...
Kendi kendime konuşmuşluğum oldu..
Milyonların içinde..Yalnızdım..
Yalnız eğlendim,yalnız yürüdüm...
Sol yanım kırıldığında,
Bu vakitlerde efkar sarar ruhumu,
Ay ışığının gizemi dolar odama.
Ben benliğimi sundukça semalara,
Hak şahit; soldurmayacağım
Sevgimi,öz'ümü,onurumu.
Gülüşüm çiçek olacak masumlara,
Ne değiştirebilmiş insanoğlu?
İlk hâl'in,doğasını bozmaktan başka...
Hangi doğru yürek örselenmemiş...
Henüz sevmeyi öğrenemeden insan,
Dünya yı değiştirmeye yeltenmiş,
Söyle! Can...
Sen; etrafına baktığında sadece,eşyalar,canlılar ve olaylar görüyorsun,
BEN, baktığımda her zerrede ''O''nu görüyorum..
Sen,bana ZAN ile baktığında,aslına Rûcu edensin...
Nil-gün
Beyaz bir bulut al gökyüzünden
Sayfa niyetine....
Kalemin yüreğin olsun,
Coşsun dizeler ellerinde,
Yer ile yek-sân olsun bildiklerin
Hece, kafiye düşünme....
Ey! bu toprak uğruna,toprağa düşen nefer
Eli ekmek tutmadan,önce vatan diyenler.
Hayatta bir avuç toprağı olmayan sizler
Bedeli kanlarınız,siz cennet'e varisler.
Yavuklusundan önce,al bayrağı öpenler
Düğün'e gider gibi,ölümlere gidenler,
Gün çoktan doğdu buralarda
Yapraksız bir takvim ufukta
Öncesiz,sonrasız boyutta
Mutluluk var hep o ruhlarda
Gün çoktan doğdu buralarda
Ya sizin oralarda.........
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!