Issız bir ormanda kayıp olurken bu yorgun bedenim
esen rüzgara ruhumu emanet ederek çaresiz bitki düşen bedenim
dalın yaprakları gibi sağa sola savrulunca avazım çıktığı kadar haykırıyorum
bu ruh bu bedenden çıksın istiyorum.
Geberircesine hırslanıyorum. sana inat acıyan bu bedenim asla ağlamayacak gözlerimin etrafında dizilmiş kirpiklerimdeki teller asla ıslanmayacak
sadece sana tek bir yenilgim olacak oda kalbime dizgin vuramıyorum
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta