Öldür hadi beni...Rumeli Kavağı'nda yediğimiz balık ekmek kokusu yadigar dudaklarıma.
Sana hala aşık olduğumu söyleyemem,belki de bir tutkuya dönüştü sevdan.
Öldür hadi beni...
Tarif edilmez biçimde yaralıyor beni seninle aynı şehirde yaşamak.
Üzerime değen yağmurda senin kokun ve içtiğim kahvelerde acı tadın var.
Yıldızsız gecelerde nikotin oluyorsun dudağımda.
Zindan karanlıklarında sorgusuz bir infaz.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta