Öldür hadi beni...Rumeli Kavağı'nda yediğimiz balık ekmek kokusu yadigar dudaklarıma.
Sana hala aşık olduğumu söyleyemem,belki de bir tutkuya dönüştü sevdan.
Öldür hadi beni...
Tarif edilmez biçimde yaralıyor beni seninle aynı şehirde yaşamak.
Üzerime değen yağmurda senin kokun ve içtiğim kahvelerde acı tadın var.
Yıldızsız gecelerde nikotin oluyorsun dudağımda.
Zindan karanlıklarında sorgusuz bir infaz.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta