İçimde ormanlar var sanırdım En büyük ağaçları ile...
Ne bileydim ki benim cehaletimmiş yarattığım beynimde...
Gözlerim kör kulağım çoktan yalanlara alışmış!
Kulağımı çektiniz sözlerinizle duymaya başladım gerçekleri...
Gözlerime dokundunuz gözlerinizle ne kadar zavallı olduğumu görmeğe başladım...
Utandım Unuttuğum hislerimi ateşe verdiniz...
Nihayet YANIYORUM...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Nihayet YANIYORUM...
Gece oldu Heryerden farkediliyorum!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta