Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne ölüyüm ne de yaşayan!
akreple yelkovan arasına sıkışmış
amaçsız, çaresiz, kimsesiz, sessiz
sözcüklerin nihavent makamıyım şimdi…
....dramatik bir şiir olmuş ama usta işi tebrikler..
yaşanmışlığın karamsarlığı var dizelerinde sanki.
'düşmeksizin atladım bazen,
coskun çağlayanlara
paramparça oldu ruhum ölmedim.
-yaşamasam da-'
yüreğine sağlık kalemin daim olsun tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta