Aşka dair bir rüzgar esti köhneleşmiş kalbime,
Ömrü kısaymış, toprakta yetişen gülün,
Oysa ebedi olurmuş gönülde.
Bilinmez bir derde giriftar olmuşum, lezzeti damağımda,
Buhurdan gibi yanmışım, için için bu uğurda.
Tefekkür babındayım, kalemim sanki kafeste,
Alemde her ne var ise, evvelinde hep aynı, tek hece,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta