Güneş, perdeleri çekerken şehrin üzerine,
Bir Nihavend busesi konar akşamın tenine.
Udun tellerinde titrer yarım kalmış bir veda,
Hüzün, bir sarmaşık gibi dolanır her heceye.
Zaman, bu makamın ağırlığıyla yavaşlar,
Gölgeler boy verir, hatıralar yeniden başlar.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta