Nihat İdil Şiirleri - Şair Nihat İdil

Nihat İdil

Ne de iyi susarmışız, biz
Bir bebek ölünce
Bir anne feryat figan iken
Ve bir baba çaresiz kalınca

Ben bir acizim

Devamını Oku
Nihat İdil

Ah memleketim!
Dönersek sana bir daha bırakma bizi.
Gülümsemedik bir yüzün var hayrola
Gurbete varınca anam babam
Peynirin tutulmadı, gölünde yüzülmedi mi senin?

Devamını Oku
Nihat İdil

Ben geldim
Sayılar
Manidar!
Beklediklerim
Uzaktalar!
Ben geldim

Devamını Oku
Nihat İdil

Bir de
Söyleyemediklerimiz var
Yaşayamadıklarımız
Kalbin bir türlü ölümü olmalı
Sevemediklerimiz var
Yola çıkıp çıkıp gidemediklerimiz...

Devamını Oku
Nihat İdil

Şehirden ayrılırken
gözden kayboluncaya dek
El sallayan birileri var hâlâ
Ne güzel
Saf sâde yaşam
Duru kırmızı elmalar

Devamını Oku
Nihat İdil

Yaşamak ne garip şey!
Ölmek de öyle...

Devamını Oku
Nihat İdil

Büyümeden gidiversek şu dünyadan.
Henüz kirletmeden...
Yüzünde güller açan çocuklara
Hüzünler bırakmadan...

8 Haziran 2017

Devamını Oku
Nihat İdil

Yüzüne bakınca sebepsiz bir sevinç kaplıyor içimi
Biraz utanç, sağır gecelerde
Yalnızlık, ince bir tül gibi
Örtünüyor birden...

Sesini duyuyorum uzak şehirlerden

Devamını Oku
Nihat İdil

Eksik bir şiir ağızlarında
Kırık bir diş, kesik bir baş, sökük bir elbise
Nereye baksalar,
Hızlan...

Durup durup vatansever oluyorlar

Devamını Oku
Nihat İdil

Zaman geçmiyor
Sen gelmiyorsun
Gözlerin, hiç gitmiyorlar
Aklımdan

Devamını Oku