Nihal’imin Rüzgârında

Sana dokunan iyileşti,
Ama endişe sustu sanma,
Sesini inceltti,
Rüzgâra üfledi Nihal.

Seninle her nefes,
Bir rahmet çemberi;
Tenimin kapısı açıldı,
İçine sırlar döküldü.

Sen, gizli bir âyinsin,
Dudağımda duası yankılanan;
Varlığımı çözdün,
Tel tel önüne serildim.

Bu aşk, bir remiz;
Yokluğunla var olduğum,
Susuzluğumla kandığım,
Mistik bir nehir.

Seninle yanmak,
Küllerimi savurmak;
Her kül, bir kelam,
Semaya yükselen.

Nihal, es!
Bu beden bir harf,
Sen onu oku,
Anlamı sen ol.