Ey Nihâl! Sen ki, bir nâr-ı nihânın sırrısın,
Rûyunda bin bir esrâr-ı ilâhî gizlisin.
Bir damla şebnemsin, aksedip engin ummâna,
Bir tûbâsın ki, kökün salmış âb-ı hayâta.
Nihâl, ey dil-şikeste-i aşk-ı lâ-mekân!
Gönlümde bir meâlsin, hem de bir bî-pâyan.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta