Tenine düştü aşkın bir tohumu,
Kalp döner içimde, gizli bir dünya...
Sen oldun nefesim, sen oldun hakikat,
Bütün benliğimle sana açıldım, Nihal.
Bedeni bir kâbe bildim, gönül bir şamdandı,
İçimde yanardı, sessiz bir yangındı.
Seni sevdikçe koptu sır perdesi,
Âlem değişti, zaman tutuldu, Nihal.
Kâinat seninle konuştu dilime,
Zerre zerre eriyip vuslata vardım.
Bir nehrin akışı gibi taştı içim,
Aşkla dönüştüm, aşkla tamamlandım, Nihal.
Seninle dokunan her an bir âyetti,
Teninde okudum ilâhî kelâmı.
Yoklukla varlık arasında bir nefes,
Seninle anlam buldu bu yolculuk, Nihal.
Özümü verdim, hep senin oldum işte,
Aşkınla tamamlanmış bir ân, sonsuz bir iz...
Sırlar sende saklı, sende çözüldü düğüm,
Bir ömür yetmez ki bu derdi söylemeye, Nihal.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 21:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!