NİHAL'İM — Bir Sonbahar Risalesi
Günlerden yine sonbahar sarısı,
yapraklar tevazu ile yere kapanırken,
senin adın gizlice defterimin köşesine yazıldı —
Nihal’im, bir zikrin sessizliği gibi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta