Nihal'im Seninle Varoluşum Gerçek

Hafızanın kuyusunda bir tas suyuz,
Sen başka hatırlıyorsun, ben başka.
Aynı anıyı soluyup da
Farklı bahçeler kuruyoruz rüyamızda.

Gerçek dediğimiz, dokuduğumuz bir kumaş;
İpliklerimiz ayrı, desenimiz aynı.
Olmuş olan değil, anlattığımız,
Yeniden doğuşumuz her kelimede.

Senin bakışın bir ayin benim tenimde,
Susman bile zikreder gizli isimlerimi.
Hatırlamak, iki bedende tek nefes olmak
Bu unutuşun ta kendisi belki de.

Ayrıntılar çölünde yitip giderken
Senin hikâyen benim hakikatim oldu.
Varlığın mürekkep, tenim kağıt;
Yazdığımız her şey aşka dönüştü.

Gerçekleşen olgu değil, anlatımdır;
Senin dilin sırları çözen anahtar.
Her kelime bir yakarış, her suskunluk bir amin,
Bu yolculukta yol da sensin, yolcu da.

Zamanı dokuyan tezgâhımızda
Geçmiş geleceğe dönüşür sesimizle.
Sen anlatırken var oluyorum
Hayal değil, seninle varoluşum gerçek.