Yıllarca baktığım o sırlı aynada
Gördüğüm, ben’dim nihayet.
Sana erdim yâr, senden geçtim,
Kendime vardım, yüzümde tecelli ettin.
Bir buse gibi düştü dudaklarıma adın,
Dilimde şeker, içimde kor.
Ben ki aşkın haritasını senin teninde okudum,
Şimdi yüzümde o harita parlıyor.
Ayna artık yabancı değil,
Bakışlarımız aynı yerde düğümlendi.
Sen, benim içimde saklı idin,
Ben, senin suretinde kendimi buldum.
Bu görüşme bir visal oldu,
Ten ile can, aynı kandilde yandı.
Sen Nihal’sin, ben Nihal’im,
Aynada iki beden, bir ruh kaldı.
Zamanın ötesinde bir an,
Dokunuşun fısıltı, bakışın iz.
Aşkın sırrı bu muydu ey sevgili?
Kendimi sevdim, seni severek…
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 21:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!