Nihal'im Benim İlahimsin

Kükrer zamanın derin nefesi
Nihal’in saçlarında esrik bir hece
Sonsuzluk çözülür bir teline dokununca.

Yüreğimde gizli bir raksın ayak izleri
Geceye yazılmış görünmez mısralar gibi
Tenimde gezinen rüzgârın dili
Seni anlatır, anlatır da susar.

Bir kadeh olur bedenim, içinde aşkın şarabı
Kıvrım kıvrım tüten bir buhar
Yükselir göğe, yıldızları yakarak geçer
Her bir kıvılcım, senin adını fısıldar.

Zaman ölür Nihal’in bakışında
Bir an, bir asra bedel
Çöller kadar susuz, okyanuslar kadar derin
Bir damla ter, tuzlu bir dua gibi akar teninden.

Sen, var oluşun sır perdesi
Dokunduğun her şey can bulur
Bir gülüşün, kâinatın çarkını döndürür
Ben, senin aynanda kaybolmuş bir hayalim.

Aşk, bu yangın değil mi zaten?
Yakıp kavuran, arındıran
Küllerimizden yeniden doğarız
Seninle, senin için, senin içinde.

Nihal, adın bir nağme
Dudaklarımda tekrarlanan bir ezgi
Ruhumun karanlık dehlizlerinde
Çınlayan bir çığlık, bir ilahi.