Gelirken sesi ta Kafkaslar, Altaylar ötesinden,
Vakur bir taş daha kaydı, şanlı Türklük kalesinden.
Öyle düştü ki! yaktı tüm ülkücülerin bağrını.
Uçmaya vardı. Görmeden ülküsünün baharını.
Kâğıdı derya, kalemi altın, kafası volkandı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta