Gelirken sesi ta Kafkaslar, Altaylar ötesinden,
Vakur bir taş daha kaydı, şanlı Türklük kalesinden.
Öyle düştü ki! yaktı tüm ülkücülerin bağrını.
Uçmaya vardı. Görmeden ülküsünün baharını.
Kâğıdı derya, kalemi altın, kafası volkandı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta