Bir gün doğumundayım yine.
Sefil bir ruh hali içinde
8-9 senedir kendimi iyi hissetmiyorum.
8-9 seneye ömrüm yetermişçesine.
Akşam çöken gün batımıyım ben.
Bir ayrılık öyküsüymüş rüyamda
Neden sadece sevgiliyle ilgili?
Bugün ben kendimden ayrıldım.
Kelimelerim, yazılarım küçüldü.
Dünyam küçüldü, etraf ıssızlaştı.
O kadar sakin, o kadar güzel ki
Güneş doğuyor, bir gün daha.
Kalbim atıyor, düşünüyorum.
Tişörtünü giy, dişlerini fırçala.
Çalış.
Güneş doğuyor, bir gün daha.
Kalbim atıyor, düşünüyorum.
Bir akşam güneşiydi ela gökte parlayan.
Kızılca perdelerle ufuk çizgisi kapandı.
Arsız çınarlar denizin mahremine uzandı.
Sular köpürdü, ulu çınar çekildi, dalgalar gardiyan.
Bir kum tanesi meltemle savruldu.
Uçtu, yükseldi, uzun yollara koyuldu.
Yolu bir koca çınar istikametinde,
Koca çınarın gövdesinde son buldu.
koca çınarın gövdesi upuzun
Dokunaçlarıyla koyu gri acımak duygusunun
Seni sarıyorum.
Her bir adım, kalp atışını.
her bir nefes sesiyle kuytu yoldaşını.
Sen, kim olduğunu bilmediğim.
Yalan bir kurgubağ ile duyumsadığım.
Karanlık sırdan iki duvar arasındayım.
Birinin beni çekip çıkarmasını
Ümit ettiğim hayalim yeise dönüyor.
Koruduğum hayalkafesten usulca sıyrılıyorum.
Alelade yalnızlığa gömülmüş,
özlediği kağıt sayfalarında gezerdi.
tıknaz bacaklarıyla korkusuzca koşardı
aşka kucak açmış beklerken
korkuyla üşümüş kolları her an düş emrine hazır.
içinde dal dal yeşeren heyecanla koşardı.
halbuki her durumda kayıtsız düşleri
bilişsiz ifadelerde varlığımı arıyorum.
gizemsiz, sade olanla karanlık olmayan
karanlık ağlardan kuyulardayız fakat.
kusmak istiyorum
karanlıklara
bıkkınlığımı.
unuttum mu bilmiyorum.
tüm o güzel şeyleri, kahkahaları ve üzüntüleri
içten olan.
daha "düzgün" olmak istemiştim, acınası olmayan biri.
şimdi gözlerim sadece bakıyor, acımasız ve vahşi.
belki de "dünya" için bu gerekli, kim bilir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!