Yâr İle! – Triyole şiirim
***
Beste edip dilinde, söyle beni târ ile.
Rabbim kavuştur beni, vuslat olsun yâr ile.
***
Bekletirsin kendini, tattırdığın nar ile.
Yarına çıkar mı insanlık bilmem?
Yarına çıkar mı insanlık bilmem?
Yapılan hainlik hatrımda silmem
YÂR OLUR GECELER
Dostum olur geceler, yâr gezinir düşümde
Sevdam tesellim oldu,sakladım gülüşümde
Ayrılık rüzgârları,eser her görüşümde
Hicranım gözyaşlarım,akar kalbimi yakar.
Yaşam Denen O Yolda
Yaşam denen yoldayken, yoluma ışık tutan
Uzletleri kaldırıp, manada seyrettiren
Sayfaları açtıran, karanlıkları yutan
YOK ARTIK
***
Yıldızlar altında, hayâl kuran var
Şahlanan dalgaya, âşkla dalan yâr
Kalbinde olana, sadık kalan var
Al ömrüm senindir, diyen yok artık.
Beyaz güvercinim, uçarım ufuklarda
Dokundukça kalplere, açarım şafaklarda.
Yegânem denilince, can candan üstün olur
Uzaklar yakınlaşır, mesâfeler son bulur
Sıla bağrımda yara yokluğun hırkasıyım
Kalbimde ki imanla muhabbet deryasıyım
Diyarlarda arama kalplerin aynasıyım
Gönüllerdedir yerim kalplerin devasıyım.
Canım candan içeri ruhlarda saklanırım
VAR EDEN VAR!
****
Yoktan var edeni,sakın unutma
Hak dilemezse düşmezdi yaprak
Allah ol demese yeşermez toprak
Yaratan Rabbimizi, sakın unutma.
ZAMAN
***
Gün gelir insan oğlu,sahte yüzlerden bıkar
Diken dolu yerlerde,gonca güller de çıkar
Canlar bize emanet,ruh çıkar cismi sıkar
Zaman aynı zamanken,ansızın uyanır insan..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!