Andelibler sus pus olmuş, zaman kuzgunların çağı.
Gül kokusu kime hasret kalsın diken tarlasında?
İlahi bir işaretle dile gelsin gönül dağı,
Kaynasın zemzem kuyusu, bir ulunun rüyasında.
Kara bulutlar ardından, çözülsün dizlerin bağı;
Ebrehe’nin şer ordusu develerin arkasında!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta