Neredeyse her gün açardı,
Kırmızı atlastan bohçaları;
Oyalı yemeniler,
Masa Örtüleri,
Sofra takımları.
İçini gıcıklardı,
Dantelli iç çamaşırları...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta