Zamanınız azken
niçin boşa harcıyorsunuz?
Başlangıcı ve sonu olmayan trajedik komediyi niçin üç perdede bitiriyorsunuz?
Kendinizi keşfedip hayatı sevmek yerine
niçin acılara gömülüyorsunuz?
Tabiatı ruhunuzla bütünleştirmek yerine
niçin onu oyununuzun dekoru yapıyorsunuz?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta