Hayat ölümü beklerken
Koşuyorum
Gün her gün ölürken
Susuyorum
Güneş her gün doğarken
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Evet her güneş doğuşunda aslında insan ölüme bir adım daha yaklaşıyor. Tebrikler üstad.
Yaşam ., kişiye kendi istediklerini yaptırıyor... Olan-biten bu kadar ne yazık ki...Bunun dışına çıkanlar elbette var... Onlar da ansiklopedi sayfalarına yerleşiyorlar...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Çoban...
Zaman içinde koşmalar susmalar ölüp ölüp dirilmeler hep var olacaktır Sn:Çoban yeterki umutla hayat'a sarılalım,hassas insanlar düşüncelere dalar,fakat iş güçte bırakılmıyor işte,hayat'ın getirileri,kutluyorum,saygımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta