Eksik kalırdı dünya sen doğmasaydın
Belki de dönmezdi hasretinden
Ağlardı yok olurdu okyanuslar
Mevsim hep sonbahar,
Günler gece olurdu.
Çatlardı toprak sana susuzluğundan.
Çiçekler bilmezdi güzelliği
Açamazlardı.
Ergin doğardı bebekler
Yaşayamazlardı çocuksuluğu
Görülmezdi insanın güleni
Esmer nedir bilinmezdi.
Bomboş olurdu kalpler
Hissizlik karmaşasında
Karanlık kuyularda beklerdi aşk,
Doğmanı.
Sevemezdi hiç kimse sevilemezdi.
(01.03.1990)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta